
One day of favour, worth’s a thousand days of labour"
"Μία μέρα 'χάρης' (χαρίσματος), αξίζει όσο χίλιες δουλειάς (μόχθου)"
Με λίγα λόγια όταν δουλεύεις στο χώρο που έχεις χάρισμα, τα αποτελέσματα πολλαπλασιάζονται και αυξάνονται, πολλές φορές εκθετικά. Αντίστοιχα όταν εκπληρώνεις το σκοπό της ζωής σου, το σκοπό που πιστεύεις πως φτιάχτηκες για να εξυπηρετείς, η ζωή γίνεται ενδιαφέρουσα όσο θα' πρεπε και μοναδική όσο είναι.
Πόσοι από εμάς ξέρουμε το σκοπό της ζωής μας, το χάρισμά μας και το εσώτερο πάθος μας; Και από αυτούς πόσοι άραγε το ακολουθούν;
Στην ερώτηση " ...και ποιό είναι το χάρισμά μου;" ή "πως θα καταλάβω το σκοπό της ζωής μου;" ή "που θα βρω το πάθος μου" μια έμμεση αλλά αποκαλυπτική απάντηση δίνεται από ένα ποιητή - συγγραφέα, ονόματι Charles Bukowski, με χιλιάδες ποιήματα, εκατοντάδες ιστορίες και 6 μυθιστορήματα στο ενεργητικό του.
Η απάντηση φυσικά αφορά το αντικείμενό του, αλλά παρατηρείστε πόσο εύστοχα θα μπορούσε να ταιριάζει σε κάθε "χάρισμα", "σκοπό" και "πάθος"...
Ωραίο, αν και ακραίο, ορισμός του πάθους...τελικά το πάθος είναι ακραίο! ώστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας;
Αν δεν ξεχύνεται από μέσα σου, ενάντια σʼ όλα τʼ άλλα, μην το κάνεις.
Αν δεν έρχεται, χωρίς καν να το χεις ζητήσει, από την καρδιά σου και το μυαλό σου και το στόμα σου και τα σπλάχνα σου, μην το κάνεις.
Αν χρειάζεται να κάτσεις για ώρες κοιτάζοντας την οθόνη του υπολογιστή σου ή να καμπουριάζεις πάνω από τη γραφομηχανή σου ψάχνοντας για τις λέξεις,μην το κάνεις.
Αν το κάνεις για τα λεφτά ή τη δόξα, μην το κάνεις.
Αν το κάνεις γιατί θέλεις γυναίκες στο κρεβάτι σου, μην το κάνεις.
Αν χρειάζεται να κάθεσαι και να γράφεις ξανά και ξανά τα ίδια, μην το κάνεις.
Αν σου είναι δύσκολο και μόνο να σκέφτεσαι ότι θα το κάνεις,μην το κάνεις.
Αν προσπαθείς να γράψεις σαν κάποιον άλλο, καλύτερα ξέχνα το.
Αν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι να ουρλιάξει από μέσα σου,τότε περίμενε υπομονετικά κι αν δεν ουρλιάξει ποτέ από μέσα σου, κάνε κάτι άλλο.
Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου ή στη φιλενάδα ή στον φίλο σου ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε, τότε δεν είσαι έτοιμος.
Μην είσαι σαν τόσους άλλους συγγραφείς,
Μην είσαι σαν τόσες άλλες χιλιάδες ανθρώπους που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,
Μην είσαι πληκτικός και βαρετός και ξιπασμένος, μην κατατρώγεσαι από την αυτολατρεία σου. Οι βιβλιοθήκες του κόσμου χασμουριούνται από τη νύστα μπροστά στο είδος σου.
Μην προσθέτεις σε αυτό, μην το κάνεις.
Αν δεν βγαίνει από την ψυχή σου σαν ρουκέτα, αν το να μείνεις ήσυχος δενσε φέρνει στην τρέλα ή την αυτοκτονία ή τον φόνο, μην το κάνεις.
Αν ο μέσα σου ήλιος δεν σου καίει τα σπλάχνα, μην το κάνεις.
Όταν θ’ ναι στ’ αλήθεια η ώρα και αν είσαι ο εκλεκτός, θα συμβεί απόμόνο του και θα συνεχίσει να συμβαίνει μέχρι που θα πεθάνεις ή που θα πεθάνει μέσα σου αυτό.
Δεν υπάρχει άλλο τρόπος και ποτέ δεν υπήρξε.
Bukowski
"Μία μέρα 'χάρης' (χαρίσματος), αξίζει όσο χίλιες δουλειάς (μόχθου)"
Με λίγα λόγια όταν δουλεύεις στο χώρο που έχεις χάρισμα, τα αποτελέσματα πολλαπλασιάζονται και αυξάνονται, πολλές φορές εκθετικά. Αντίστοιχα όταν εκπληρώνεις το σκοπό της ζωής σου, το σκοπό που πιστεύεις πως φτιάχτηκες για να εξυπηρετείς, η ζωή γίνεται ενδιαφέρουσα όσο θα' πρεπε και μοναδική όσο είναι.
Πόσοι από εμάς ξέρουμε το σκοπό της ζωής μας, το χάρισμά μας και το εσώτερο πάθος μας; Και από αυτούς πόσοι άραγε το ακολουθούν;
Στην ερώτηση " ...και ποιό είναι το χάρισμά μου;" ή "πως θα καταλάβω το σκοπό της ζωής μου;" ή "που θα βρω το πάθος μου" μια έμμεση αλλά αποκαλυπτική απάντηση δίνεται από ένα ποιητή - συγγραφέα, ονόματι Charles Bukowski, με χιλιάδες ποιήματα, εκατοντάδες ιστορίες και 6 μυθιστορήματα στο ενεργητικό του.
Η απάντηση φυσικά αφορά το αντικείμενό του, αλλά παρατηρείστε πόσο εύστοχα θα μπορούσε να ταιριάζει σε κάθε "χάρισμα", "σκοπό" και "πάθος"...
Ωραίο, αν και ακραίο, ορισμός του πάθους...τελικά το πάθος είναι ακραίο! ώστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας;
Αν δεν ξεχύνεται από μέσα σου, ενάντια σʼ όλα τʼ άλλα, μην το κάνεις.
Αν δεν έρχεται, χωρίς καν να το χεις ζητήσει, από την καρδιά σου και το μυαλό σου και το στόμα σου και τα σπλάχνα σου, μην το κάνεις.
Αν χρειάζεται να κάτσεις για ώρες κοιτάζοντας την οθόνη του υπολογιστή σου ή να καμπουριάζεις πάνω από τη γραφομηχανή σου ψάχνοντας για τις λέξεις,μην το κάνεις.
Αν το κάνεις για τα λεφτά ή τη δόξα, μην το κάνεις.
Αν το κάνεις γιατί θέλεις γυναίκες στο κρεβάτι σου, μην το κάνεις.
Αν χρειάζεται να κάθεσαι και να γράφεις ξανά και ξανά τα ίδια, μην το κάνεις.
Αν σου είναι δύσκολο και μόνο να σκέφτεσαι ότι θα το κάνεις,μην το κάνεις.
Αν προσπαθείς να γράψεις σαν κάποιον άλλο, καλύτερα ξέχνα το.
Αν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι να ουρλιάξει από μέσα σου,τότε περίμενε υπομονετικά κι αν δεν ουρλιάξει ποτέ από μέσα σου, κάνε κάτι άλλο.
Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου ή στη φιλενάδα ή στον φίλο σου ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε, τότε δεν είσαι έτοιμος.
Μην είσαι σαν τόσους άλλους συγγραφείς,
Μην είσαι σαν τόσες άλλες χιλιάδες ανθρώπους που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,
Μην είσαι πληκτικός και βαρετός και ξιπασμένος, μην κατατρώγεσαι από την αυτολατρεία σου. Οι βιβλιοθήκες του κόσμου χασμουριούνται από τη νύστα μπροστά στο είδος σου.
Μην προσθέτεις σε αυτό, μην το κάνεις.
Αν δεν βγαίνει από την ψυχή σου σαν ρουκέτα, αν το να μείνεις ήσυχος δενσε φέρνει στην τρέλα ή την αυτοκτονία ή τον φόνο, μην το κάνεις.
Αν ο μέσα σου ήλιος δεν σου καίει τα σπλάχνα, μην το κάνεις.
Όταν θ’ ναι στ’ αλήθεια η ώρα και αν είσαι ο εκλεκτός, θα συμβεί απόμόνο του και θα συνεχίσει να συμβαίνει μέχρι που θα πεθάνεις ή που θα πεθάνει μέσα σου αυτό.
Δεν υπάρχει άλλο τρόπος και ποτέ δεν υπήρξε.
Bukowski